سلسله های چین باستان

با آگاهی از اینکه در فرایند تدوین و اتخاذ سیاست خارجی در هر کشوری عوامل متعدد داخلی نظیر عوامل فیزیکی، ساختاری، فرهنگی و انسانی، همچنین عوامل مختلف خارجی مانند عوامل منطقهای، فرامنطقهای و نیز ساختار نظام بینالملل تأثیرگذار است؛ اما در برهههای زمانی متفاوت برخی از عوامل تأثیرگذارترند و نقش مؤثرتری در تدوین سیاست خارجی ایفا میکنند؛ از اینرو در این پژوهش درصددیم به این سؤالها پاسخ دهیم که در استمرار سیاست خارجی مسالمتآمیز چین به ویژه از اوایل قرن بیست و یکم تاکنون، چه عواملی از تأثیرگذاری بیشتری برخوردار بودهاند؟ هرچند اختلافات داخلی کار چیانگ کای شک را برای نبرد با کمونیستها سخت میکرد اما جنگ در ابتدا به سود کومینتانگ پیش میرفت تا اینکه در سال ۱۹۳۶ ژاپن به چین حملهور شد. این استراتژی، شامل سیاستهایی است که توازن بین کار و زندگی خانواده را آسان میکند. دولت تلاش جدی برای نوسازی نظام حقوقی، تعامل با جامعه تجارت بین المللی، به ویژه سرمایه گذاران خارجی و غیره را در دستور کار قرار داد.

همچنین حکومت و حتی گاهی مردم ایران را یک تهدید جدی قلمداد کرد. پس از دهه ی 70 بر تهاجم کشورهای غربی افزوده شده و بحران هایی که چین با ان ها مواجه بود روز به روز جدی تر شد. از میان این 7 کشور ، کشور”چین” در شمال غربی واقع بود و زودتر از دیگر کشورها اصلاحات نظامی و کشاورزی را اجرا کرد و قدرت ملی به سرعت تقویت یافت . یک سال بعد ارتش آزادیبخش خلق موفق شد هاینان را نیز از چنگ نیروهای جمهوری چین به در آورده و تبت را نیز به اشغال خود درآورد، البته بقایای نیروهای ملیگرا تا اواخر دهه ۱۹۵۰ در مناطق غربی چین به مقاومت خود ادامه میدادند. نشست کمیسیون مشترک برجام نیز روز شنبه ۲۸ فروردین ماه در وین برگزار شد و در این چند روز رایزنیها در سطوح کارشناسی و کارگروهها ادامه داشت. در واقع نشان میدهد تحریمها و سیاست فشار حداکثری آمریکا نتوانسته جمهوری اسلامی ایران را منزوی کند بلکه تهران مسیر خود برای توسعه روابط با کشورها را ادامه میدهد. به گزارش گروه سیاست خارجی خبرگزاری فارس، در ادامه رایزنیهای فشرده در وین، نشست سهجانبهای با حضور روسای هیأتهای ایران، روسیه و چین امروز (چهارشنبه) در محل نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در پایتخت اتریش برگزار شد.

تکیه بر اراده ملی و توانمندیهای ملی برای تحقق مناسبات مثمر سیاست خارجی و اقتصادی که در ادبیات رهبر معظم انقلاب همواره مورد تأکید بوده، آثار و نتایج خود را نمایان کرده و آنچه امروز در مذاکرات وین با عقبنشینیهای بیسابقه در مواضع آمریکا و غرب شاهد هستیم، یک بخش از کارکرد متوازنسازی سیاست خارجی و اقتصادی در تعامل با محیط خارجی و بینالمللی است. دولت سیزدهم با نگاه جامع به شرایط امروز جهانی و با تکیه بر مبانی و شعارهای انقلاب اسلامی، استقلال و توانمندی و توسعه کشور را نه در پیروی از قواعد مطلوب غرب، بلکه در تعامل متوازن با تمامی فرصتها در عرصههای خارجی قرار داده و برخلاف دولتهای لیبرال، مبنای سیاست خارجی و اقتصادی خود را بر ظرفیتها و توانمندیهای داخلی و ارزشها و مبانی اسلامی و ملی قرار داده، تعامل با غرب را از مسیر انفعال خارج کرده و در گامهای حساب شدهای، نگاه به شرق را به موازات فعالسازی عملی مناسبات سیاسی و اقتصادی با همسایگان (که همواره در دولتهای لیبرال، رفتار عملی فعال را تجربه نکرده)، به ظرفیتهای سیاست خارجی و اقتصادی افزوده است. ادبیات دولتهای لیبرال در سیاست و رویکرد خارجی، بدون توجه به تحولات در عرصه جهانی و بر پایه استدلالهای پوپولیستی و عوامفریبانه و حداکثر در چارچوب گزاره و ادبیات جنگ سردی خلاصه میشد و راه فلاح و نجات و توسعه و رشد کشور را در رویکرد همراهی و تعامل با غرب خلاصه میکرد.

شهرت پارچههای مصنوعی عهد ساسانی هم به قدری زیاد بود که حتی کشور چین که سر زمین ابریشم نامیده میشد از آنها تقلید مینمود.یک پارچه در موزه توکیو، که بوسیله یک هنرمند چینی بافته شده است، شکار شیر را به سبک ایرانی نشان میدهد (77) . این اصطلاح به یک دوره انتقالی برای توسعه سیاسی گفته میشد که در برنامهٔ سون یات سن برای تبدیل چین به یک دولت دمکراتیک مدرن مطرح شده بود. حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شده و از سال ۱۹۲۷ با حکومت کومینتانگ درگیر بود. این کشورکه در شرق قاره آسیا واقع شده توسط حزب کمونیست چین در قالب نظام تکحزبی اداره میشود. نقشه بالا بیانگر جایگاه ویژه غرب آسیا در سیاستگذاری های کلان چین است. امضای سند نقشه راه ۲۵ ساله همکاریهای جامع راهبردی ایران و چین با واکنش های مختلفی روبرو شد. وی خود را امپراتور چین خواند اما با طغیان عمومی و مخالفت ارتش خودش روبرو شد. تایوان به طور مستقل رئیس جمهورش را برمی گزیند و سیاستهای داخلی و خارجی اش مجزا از چین است و با ۲۱ کشور، که دولت تایوان را به رسمیت شناخته اند، روابط رسمی دیپلماتیک دارد، اما جزء سازمان ملل و دیگر سازمانهای بین المللی به حساب نمی آید.

دیدگاهتان را بنویسید